Müdriklərimiz deyiblər ki, dost seçərkən özünüzdən daha ağıllı, daha savadlı və daha yaxşı olanı seçin. Mən dostlarımı seçəndə bu kriteriyalara əməl etmişəm..
Dünyada çox tanışınız ola bilər, amma həqiqi dostlar çox azdır. Mənimdə dünyada səmimi tanış-bilişim çixdur, lap çox, ancaq həqiqi dostumlarım çox azdır. Dostlarım qadın, kişi fərq eləmir, əgər dostumdursa deməli canımın bir hissəsidir.
Gün ərzində dostlarımı özümü, övladlarımı düşündüyüm qədər düşümərəm. Qəbul etsənizdə etməsinizdə vallah mən beləyəm...
Yaxşı yadımdadır Şuşadan Bakıya gələnlərə öncə gələnlər kimayədarlıq edərdilər, yol göstərərdilər.
Mən ilk dəfə Bakıya gələndə indi həkim olan Nizami Məmmədovun, professor Qulu Məhərrəmlinin, İlham Qurbanovun, Aqil Qurbanovun, Hüseynağa Məlikovun, Aydın Əhmədovun, Füzuli Soltanovun və digər dəyərli ellilərimin, soydaşımın himayəsini, ağıllı məsləhələrini həmişə hiss etmişəm və heç vaxt bunları unutmaram. Məndə onlardan öyrənib özümdən sonra gələnlərlə eyni cürə davranmışam...
Ancaq həyatda elə insanlar varkı sevincinə, kədərinə, hətta bəzən günahlarına belə ortaq olur. Mənim həyatımda belə insanlardan biri, bəlkədə birincisi Manaf Yusifov olub.
Manaf həyatda öz yerimi tapana kimi mənə böyük qardaşlıq edib. Ondan gördüyüm böyüklüyü və səbirli himayədarlıği öz doğma böyük qardaşlarımdan görməmişəm...
Hərbi xidmətdən gələndə Manafın səbəbinə Respublika Prakrorluğunda təsərrüfat işlərinə işə düzəlmişəm. Hər gün Respublika Prakroru rəhmətlik Abbas Zamanovu tikintiyə baş çəkəndə bir saat müşayət etmişəm. 22 yaşımda gənc, arxasız bir oğlan, Respublika Prokroru ilə oturub birlikdə çay içərdim... Rəhmətlik Elmas Axundzadənin ən sevimli işçisi idim o zamanlar. Prokurorların ərzaqlarını (həmin illərdə ölkədə ərzaq qıtlığı vardı) Elmas Axundzadənin tapşırığı ilə mən bölərdim. Butun bunların hamısına Manaf Yusifovun sayəsində nail olmuşdum.
Əziz qardaşım Manaf! Bu gün sənin ad günüdür. Aslan bürcündə doğulmusan, məndə səninlə eyni bürcdə doğulmuşam. Ancaq mən səni hər yerdə qürurlu, əyilməz, dürüst və vəfalı Aslan gördüm.
Qarabağ işğalında ağır günlər yaşadın. Ağdamdan, Şuşadan məcburi köçkün doğmalarının yüklərini çiynində tək daşıdın.
İki igid doğma qardaşı öz əllərinlə basdırdın. Bacılara atalıq etdin. Bunları düşünürəm sankı qanım donur...
Sən mənim həyatda rast gəldiyim ən qayğıkeş, insanpərvər, ədalətli və səbirli yeganə Azərbaycan Oğlusan.
Gec ailə qursanda özünə yaraşan alicənab,vəfalı bir Qarabağ gözəlin uşaqlarına ana etdin. Məhz onun təlim tərbiyyəsi, sənin isə əməyin sayəsində evinizdə savadlı və tərbiyyəli övladlar böyütdünüz.
Əsilində bu ad gününü bəhanə edib illərdi sənə qəlbimdə gəzdirdiyim ürək sözlərimin bir qismini deyə bildim...
Səni təbrik edirım. Ulu Tanrıya dua edirım ki, azar, bezar, mərdimazar səndən uzaq oldun.
Sən mənim ən əziz dostum qardaşımsan, Manaf. Həyarda qazandığım bütün uğurlarımda sənin əməyin həmişə görünür...
Ulu Tanrı səni və sənin kimi oğuları Azərbaycan çox görməsin.
Bu Dünyada Manaf Kimi Dostlarda Var.
Müdriklərimiz deyiblər ki, dost seçərkən özünüzdən daha ağıllı, daha savadlı və daha yaxşı olanı seçin. Mən dostlarımı seçəndə bu kriteriyalara əməl etmişəm..
Dünyada çox tanışınız ola bilər, amma həqiqi dostlar çox azdır. Mənimdə dünyada səmimi tanış-bilişim çixdur, lap çox, ancaq həqiqi dostumlarım çox azdır. Dostlarım qadın, kişi fərq eləmir, əgər dostumdursa deməli canımın bir hissəsidir.
Gün ərzində dostlarımı özümü, övladlarımı düşündüyüm qədər düşümərəm. Qəbul etsənizdə etməsinizdə vallah mən beləyəm...
Yaxşı yadımdadır Şuşadan Bakıya gələnlərə öncə gələnlər kimayədarlıq edərdilər, yol göstərərdilər.
Mən ilk dəfə Bakıya gələndə indi həkim olan Nizami Məmmədovun, professor Qulu Məhərrəmlinin, İlham Qurbanovun, Aqil Qurbanovun, Hüseynağa Məlikovun, Aydın Əhmədovun, Füzuli Soltanovun və digər dəyərli ellilərimin, soydaşımın himayəsini, ağıllı məsləhələrini həmişə hiss etmişəm və heç vaxt bunları unutmaram. Məndə onlardan öyrənib özümdən sonra gələnlərlə eyni cürə davranmışam...
Ancaq həyatda elə insanlar varkı sevincinə, kədərinə, hətta bəzən günahlarına belə ortaq olur. Mənim həyatımda belə insanlardan biri, bəlkədə birincisi Manaf Yusifov olub.
Manaf həyatda öz yerimi tapana kimi mənə böyük qardaşlıq edib. Ondan gördüyüm böyüklüyü və səbirli himayədarlıği öz doğma böyük qardaşlarımdan görməmişəm...
Hərbi xidmətdən gələndə Manafın səbəbinə Respublika Prakrorluğunda təsərrüfat işlərinə işə düzəlmişəm. Hər gün Respublika Prakroru rəhmətlik Abbas Zamanovu tikintiyə baş çəkəndə bir saat müşayət etmişəm. 22 yaşımda gənc, arxasız bir oğlan, Respublika Prokroru ilə oturub birlikdə çay içərdim... Rəhmətlik Elmas Axundzadənin ən sevimli işçisi idim o zamanlar. Prokurorların ərzaqlarını (həmin illərdə ölkədə ərzaq qıtlığı vardı) Elmas Axundzadənin tapşırığı ilə mən bölərdim. Butun bunların hamısına Manaf Yusifovun sayəsində nail olmuşdum.
Əziz qardaşım Manaf! Bu gün sənin ad günüdür. Aslan bürcündə doğulmusan, məndə səninlə eyni bürcdə doğulmuşam. Ancaq mən səni hər yerdə qürurlu, əyilməz, dürüst və vəfalı Aslan gördüm.
Qarabağ işğalında ağır günlər yaşadın. Ağdamdan, Şuşadan məcburi köçkün doğmalarının yüklərini çiynində tək daşıdın.
İki igid doğma qardaşı öz əllərinlə basdırdın. Bacılara atalıq etdin. Bunları düşünürəm sankı qanım donur...
Sən mənim həyatda rast gəldiyim ən qayğıkeş, insanpərvər, ədalətli və səbirli yeganə Azərbaycan Oğlusan.
Gec ailə qursanda özünə yaraşan alicənab,vəfalı bir Qarabağ gözəlin uşaqlarına ana etdin. Məhz onun təlim tərbiyyəsi, sənin isə əməyin sayəsində evinizdə savadlı və tərbiyyəli övladlar böyütdünüz.
Əsilində bu ad gününü bəhanə edib illərdi sənə qəlbimdə gəzdirdiyim ürək sözlərimin bir qismini deyə bildim...
Səni təbrik edirım. Ulu Tanrıya dua edirım ki, azar, bezar, mərdimazar səndən uzaq oldun.
Sən mənim ən əziz dostum qardaşımsan, Manaf. Həyarda qazandığım bütün uğurlarımda sənin əməyin həmişə görünür...
Ulu Tanrı səni və sənin kimi oğuları Azərbaycan çox görməsin.
Elman Mustafazadə
Xudaferin.eu
09:57
Digər xəbərlər